Add to favourites
News Local and Global in your language
22nd of July 2018

Film



Lees terug: de afscheidsspeech van Jozias van Aartsen - Amsterdam - PAROOL

Het is geen geheim dat ik in december vorig jaar schoorvoetend naar Amsterdam ben gekomen. Op de redenen voor die aarzeling zal ik nu niet ingaan. Maar 1 ding heb ik meteen duidelijk gemaakt. Amsterdam moest zo snel mogelijk een opvolger voor Eberhard van der Laan hebben. Iemand met een langer perspectief dan een waarnemer, met de mogelijkheid om van begin af aan met het nieuw aantredende college een eigen visie te ontwikkelen. Ik ben blij dat dat gelukt is.   

Johan Remkes gaf mij, namens u, 2 instructies:

·      Geen profiel opbouwen, niet nadrukkelijk aanwezig zijn. ·      En niet afwijken van bestaand beleid.

Ik kon die instructies begrijpen. Mede vanuit mijn diepe overtuiging dat gekozenen belangrijker zijn dan benoemden.  

Maar moeilijk was het wel.  

Want een van de belangrijke aspecten van het burgemeesterschap in deze tijd is juist de zichtbaarheid, de aanraakbaarheid, het contact met de burgers. Dus heb ik die contacten wel gehad. En zij hebben mijn geloof in de stad gesterkt. 

Van dit moment, voor ik de ambtsketen van Amsterdam afleg, wil ik gebruik maken om even wel zichtbaar en vooral hoorbaar te zijn. Mij ook uit te spreken over beleid. En over de rol van een burgemeester. 

Ik heb dezer dagen veel aan mijn verre voorganger Gijs van Hall moeten denken. Geen burgemeester zo moedig als hij, de bankier van het verzet. Die zichzelf wel eens ironisch "de grootste oplichter van Nederland" noemde, maar een voorbeeld van integriteit en soberheid was. Een geweldige vechter voor de stad. De uitbreiding van de haven; de graanoverslag, het containervervoer, de IJtunnel, de Bijlmer, het AMC, de ontwikkeling van de Universiteit. 

Een kleine greep uit wat Amsterdam aan Gijs van Hall te danken heeft. Het had hem een van de beste burgemeesters van deze stad moeten maken. Maar het was niet genoeg. 

Deze held, al was hij op zijn manier anti-autoritair, bereikte zijn burgers niet. Hij had 2, voor een burgemeester fatale, tekortkomingen:

·      Zijn ongemakkelijke manier van communiceren, en, daarmee samenhangend, onbegrip voor de rol van de nieuwe media, toen vooral de televisie. ·      En daarnaast, zijn ronduit slechte relatie met de Amsterdamse politie en vooral met de hoofdcommissaris. 

Het handhaven en beschermen van onze felbevochten rechtstaat is de eerste, de grootste taak van iedere bestuurder. Afgeleid daarvan zijn openbare orde en de veiligheid in de stad de belangrijkste verantwoordelijkheid van de burgemeester. Het is daarom essentieel dat de leden van de driehoek, burgemeester, politiechef en hoofdofficier, eensgezind zijn, elkaar blindelings kunnen vertrouwen en zelf de telefoon pakken als er iets aan de hand is.   

Mevrouw de aanstaande burgemeester, Femke, pas goed op de stad. Met die woorden nam ik op 23 februari 2017 afscheid van de Gemeenteraad van Den Haag. Ik ben er zeker van dat iedere burgemeester, iedere bestuurder, met deze of soortgelijke woorden afscheid neemt. Met dit gevoel. Want het is iets heel kostbaars dat je moet overdragen: de zorg voor het welvaren van je stad en haar mensen.

Amsterdam is een wonderschone stad. In voorbije eeuwen opgebouwd door pragmatische, nuchtere, sobere mensen. Het is een stad, die aantrekt, die nieuwsgierig maakt, die uitdaagt. Die overal een mening over heeft en die graag luid laat horen. Geen stad zo trots als Amsterdam. Een vrije stad, een tolerante stad. Volgens het promotiefilmpje dat nieuwe Amsterdammers wordt getoond ook: de stad waar alles kan. 

Dat laatste klinkt heel zonnig. Maar mij grijpt het inmiddels naar de keel. Overvallen, liquidaties, ingeschoten ruitten, handgranaten aan de deur. Daarvan zou je nog kunnen zeggen dat zulke dingen helaas nu eenmaal gebeuren in een grote, levendige wereldstad. 

Maar wat als de lifestyle van de een bijdraagt aan de dood van een ander? Van kinderen? Als een veel belovende tiener nonchalant word doodgeschoten voor de ogen van de kinderen waar hij zich voor inzet, als er piepjonge slachtoffers van cocaine-vergiftiging vallen, als journalisten die zich daarin vastbijten, worden bedreigd, zijn we wat mij betreft de grens van vrijheid-blijheid ver voorbij. Geen groter schrikbeeld voor een burgemeester, dan dat we onze kinderen niet meer kunnen beschermen. 

Ik heb vanaf deze plek al vaker gezegd dat de ondermijning door criminaliteit in deze stad een kritisch punt nadert. Nog voor mijn aantreden hier, werd ik door experts gewaarschuwd dat vragen naar het drugsbeleid in deze stad nu eenmaal heel gevoelig lag. Ook in de Raad. 

Mevrouw de aanstaande burgemeester, wethouders, leden van de Raad, ik vraag u dringend: Laat die gevoeligheid varen. Stop de ondermijning. Daar zullen extra middelen en extra mankracht bij de politie voor nodig zijn. Ik heb u beloofd dat ik tot mijn laatste uur als burgemeester hiervoor zou strijden. Zo is het gegaan. 

Tot in Innsbrück, waar hij op dit moment is, ben ik met minister Grapperhaus in contact geweest over de al jaren dringend nodige versterking van de politie in Amsterdam. Hij heeft laten weten dat de Amsterdamse voorstellen passen in zijn plannen. Maar wij moeten begrip hebben voor zijn wens die plannen pas in een totaal-pakket bekend te maken. Waarschijnlijk rond Prinsjesdag.   

Ik permitteer mij nog één aansporing. Ik ben blij dat binnenkort eindelijk de Noord/Zuidlijn gaat rijden. Maar na de champagne en de schouderklopjes, moeten de shovels en graafmachines eigenlijk meteen weer aan de gang. 

Die lijn moet gewoon worden doorgetrokken van Zaanstad tot aan Schiphol. Zodat nog meer mensen in heel deze metropoolregio kunnen meeprofiteren van de economische bloei. Zodat we de stroom toeristen beter en sneller kunnen spreiden over de regio. En als we toch bezig zijn: waarom zorgen we er dan niet voor dat je in maximaal 70 minuten van Groningen naar Amsterdam kunt reizen. Van Heerlen naar Haarlem? Méér mensen méér kansen bieden, dat is wat infrastructuur doet. 

Infrastructuur heeft boven alles een sociale functie. De rails zijn slechts een middel. Het doel van infrastructuur is mensen verbinden en hen kansen bieden.

Er is nog zoveel meer dat ik zou willen zeggen. Maar het wordt tijd om plaats te maken.   Leden van de raad. Volksvertegenwoordiger zijn, is geen mooi erebaantje. Het is een essentiele taak in de democratie. Een taak die heel veel tijd en energie vergt. Uithoudingsvermogen bij lange vergaderingen. Doorzettingsvermogen en volharding voor wie iets wil bereiken. U hebt die - niet altijd dankbare - taak op u willen nemen. En wat ook uw opvattingen of doelstellingen zijn: ik wil u uit de grond van mijn hart daarvoor danken.

Maar houdt een ding voor ogen:

DE STAD IS GROTER DAN WELKE PARTIJ OF GROEP OOK. NIEMAND IS GROTER DAN DE STAD.

Alles over de benoeming van Femke Halsema en het afscheid van Van Aartsen.

Read More




Leave A Comment

More News

PAROOL: FILM

Het laatste filmnieuws en

KnackFocus.be

nu.nl - Film

VK:Film

Disclaimer and Notice:WorldProNews.com is not the owner of these news or any information published on this site.