Add to favourites
News Local and Global in your language
23rd of July 2018

Laatste Nieuws



Het aantal zondebokken dat de Tories kunnen aanwijzen voor een ongunstige Brexit slinkt met de dag

Voor een begrip dat vooralsnog naar niets verwijst in de bestaande wereld heeft Brexit zeer reële gevolgen. Het kost politici hun positie, doet de koers van de pond omhoog en omlaag schieten en eist een enorme hoeveelheid aandacht op. In Groot-Brittannië wordt nagedacht over leven in een ‘post-Brexit-wereld’. Er was een ‘Brexit-minister’, David Davis, die in 1992 nog als whip eurosceptische Tories zo ver probeerde te krijgen dat ze hun handtekening onder het verdrag van Maastricht zetten. Er is nu een nieuwe ‘Brexit-minister’ omdat Davis opstapte uit onvrede over het Brexit-compromis dat Theresa May uitonderhandelde met haar kabinet. En ondertussen staat er in het politiek lexicon onder het lemma ‘Brexit’ nog altijd niks meer dan ‘het voornemen van het Verenigd Koninkrijk om het lidmaatschap van de Europese Unie op te zeggen, met politieke chaos als gevolg’.

Toen Theresa May vorige week haar kabinet bijeenriep op Chequers, het buitenverblijf van de Britse minister-president, was dat om een klus te verrichten die ze te lang voor zich uit had geschoven: zorgen dat er duidelijke overeenstemming bestaat over wat Brexit betekent voor haar regering, of anders te sneuvelen in de poging die consensus te smeden. Op vrijdag schaarde Boris Johnson zich net als Davis nog achter May’s voorstel: een zachte variant, waarbij de Britten onderdeel blijven van de Europese vrijhandelszone voor goederen en zich voegen naar de sociale en milieustandaarden die de EU handhaaft. In geval van een conflict vindt arbitrage plaats bij het Europees Hof van Justitie. In het weekend oefende Johnson naar eigen zeggen op die omschrijving van Brexit, maar ‘de woorden blijven vastzitten in mijn keel’. En dus volgde een volte-face en stapte ook de minister van Buitenlandse Zaken op.

Brexit, ondertussen, blijft het vraagteken dat het was

Het is verleidelijk om meegevoerd te worden in een nieuwe aflevering van de BoJo-show, inclusief speculatie over welke pet er straks weer op het melkboerenhondenhaar gezet kan worden, maar het verhaal laat zich kort vertellen. Johnson liet zijn premier in de steek, zoals hij dat deed bij Cameron toen een pro-Brexit-positie hem politiek meer opportuun leek dan zijn eerdere remain-standpunt. Het is een wonder dat een partij banen blijft aanbieden aan een politicus die geen lijn kan vasthouden en de essentie van het politieke bedrijf, compromissen sluiten, niet begrijpt.

Brexit, ondertussen, blijft het vraagteken dat het was. Rondom het referendum was het een canvas voor wilde fantasieën, van ‘Empire 2.0’ waarmee Johnson een tijdje sier mocht maken in het internationale praatcircuit tot aan de miljoenen die de Britten uit Europa zouden terughalen om aan de National Health Service te geven. We zijn inmiddels ruim twee jaar verder in de politieke loopgravenoorlog en de linies zijn geen meter opgeschoven, de slachtoffers ten spijt. En nog steeds is elk scenario mogelijk: alles blijft het oude; de Britten verlaten de EU zonder verdere afspraken; of er wordt iets van een overeenkomst gesloten tussen de twee partijen.

Het enige dat veranderde is de hoeveelheid zand in de bovenste helft van de loper: 29 maart 2019 is ‘Brexit Day’. Ook slinkt het aantal zondebokken die de Tories kunnen aanwijzen. De EU-onderhandelaars doen al een tijd hetzelfde: met de handen over elkaar toekijken hoe de Conservatieve Partij in tweeën splijt over het lot dat ze zelf over de Britse eilanden afriep. Jeremy Corbyn is ook al geruime tijd wie hij is: de Labour-leider die roept vanaf de zijlijn, hij vormt een reden om nieuwe verkiezingen koste wat kost te voorkomen. De huidige politieke crisis, inclusief speculatie over de vraag of May haar positie kan behouden, draagt louter een Tory-stempel.

Brexit begon als een epos, over een natie die fier de zeeën zou overgaan op zoek naar nieuwe handelspartners. Daarna werd het een tragedie, met Brussel tegen de Britten, verwikkeld in een politiek nulsomspel. Inmiddels is het stadium van de klucht bereikt, die de aandacht vooral trekt omdat het aantal figuren op het toneel rap wisselt in een sfeer van constante intrige. Op het toneel staat een grote doos met ‘Brexit’ erop geschreven. Ruzie over wat erin zit zodra het deksel open gaat, is precies de kracht die het drama stuwt. Het publiek weet dat de doos in werkelijkheid leeg is, en enkel wordt gevuld met woorden. Much ado about nothing, in letterlijke zin.

Read More




Leave A Comment

More News

TROUW: Home

De Groene Amsterdammer

VK: Home

PAROOL: Home

NU - Algemeen

RTV Noord: Het laatste

Disclaimer and Notice:WorldProNews.com is not the owner of these news or any information published on this site.