Add to favourites
News Local and Global in your language
14th of November 2018

Sport



Bevrijde Antoinette de Jong krijgt vleugels

‘Goed gereden.’ Ireen Wüst slaat Antoinette de Jong vrijdagavond na de 1.500 meter bij wijze van felicitatie op de schouder. De olympisch kampioene heeft zojuist bij de wereldbekerkwalificatiewedstrijden in Thialf verloren van haar voormalige ploeggenoot. ‘Thanks, jij ook’, antwoordt de Friezin, die in de tunnel onder de ijsbaan de pers te woord staat. Ze zegt het bijna fluisterend terwijl ze uitademt. Ze kijkt nauwelijks achterom als Wüst achter haar rug passeert.

Een dag later, als de 23-jarige De Jong in een direct duel Wüst (32) opnieuw verslagen heeft, is er weer een schouderklopje, dan op het ijs. Het is een van de spaarzame momenten dat de oud-ploeggenoten contact hebben. Dat is meer uit beleefdheid dan betrokkenheid. ‘Ik heb helemaal niets tegen haar. We kunnen prima met elkaar. Nou ja, prima… We kunnen als collega’s met elkaar’, heeft De Jong een paar dagen voor de wedstrijden in Thialf uitgelegd. De omstandige manier waarop ze zich uitdrukt maakt duidelijk dat de relatie nog minder hartelijk is dan dat.

Schaduw van Ireen

Het is de reden dat de twee, die de afgelopen jaren samen optrokken, niet meer in dezelfde ploeg zitten. Toen de Friezin aan het begin van het vorige seizoen Wüst begon te verslaan op de 3 kilometer en ook op de 1.500 meter dichterbij sloop, begon het te schuren in de toenmalige Justlease-ploeg. ‘In de schaduw van Ireen kon ik me aanvankelijk verbeteren, al werd ik nog een beetje onderdrukt. Misschien kwam ik er te veel onderuit.’

De ploeg was in 2015 opgezet om Wüst naar goud in Pyeongchang te brengen, maar in het jaar van de Winterspelen bleek de grootste concurrente uit de eigen gelederen te komen. Dat leidde tot spanning. Spanning die Wüst toen, en dit jaar nog steeds, bagatelliseert. ‘Ik denk dat dat meer door de pers is gebeurd. Ik heb die frictie niet zo ervaren’, vertelde ze een week voor de wereldbekerkwalificatiewedstrijden.

De Jong spreekt zich wel uit. Dat deed ze vorig jaar al toen ze toegaf dat zij en Wüst geen vriendinnen waren en dat ze moeite had om ruimte voor zichzelf op te eisen. ‘Het is altijd Ireen die op nummer één staat. Het is niet gemakkelijk om daar tegenin te gaan, om aan de start te staan en te zeggen: dit is mijn race.’

Haar openheid zette een spotlicht op de wrijving tussen beide rijdsters en verzuurde de ploegsfeer nog verder. Ze leed eronder. ‘Het werd heel groot gemaakt. Dat was niet altijd even leuk. Elk interview dat ik gaf ging over haar. Waarom sta ik hier dan, vroeg ik me af. Vraag het aan haar.’

Naar het einde van het seizoen werd het steeds onaangenamer, zeker toen ze in Pyeongchang samen een olympisch flatje deelden. ‘De sfeer was al wat minder en als je dan een maand bij elkaar in het appartement zit, worden die dingen steeds groter.’

Met coach Rutger Tijssen probeerde ze haar eigen weg te kiezen, maar ze kon niet voorkomen dat Wüst haar op de olympische ijsbaan overvleugelde. Wüst won de 1.500 meter (haar vierde goud op rij bij vier Winterspelen) en haalde zilver op de 3 kilometer, de afstand waarop De Jong zich tevreden moest stellen met brons. Samen werden ze tweede op de ploegenachtervolging.

Ik ben te oud

Na de Spelen barstte de bom toen bleek dat sponsor Justlease, die zich zou terugtrekken uit de schaatssport, een doorstart overwoog met een talentenploeg met De Jong als kopvrouw maar vooral zonder Wüst. De grande dame van het langebaanschaatsen haalde na het WK allround in Amsterdam haar gram voor de camera’s van de NOS. ‘Ik ben te oud’, beklaagde ze zich over haar sponsor.

Voor De Jong was de lol er in die laatste weken van het seizoen vanaf. Het voorjaar kon haar niet vroeg genoeg beginnen. Toen Justlease na de publieke klaagzang van Wüst afzag van een doorstart, was De Jong blij dat ze welkom was bij de ploeg van Jac Orie. ‘Dat kwam op het juiste moment.’

Het was niet de eerste keer dat De Jong een overstap naar Orie overwoog. ‘Maar eerder durfde ze niet met een Hollander in zee’, grapt de coach. Nu kwamen de twee er wel uit en kwam ze terecht in een ploeg waar de Haagse coach zorgt voor een egalitaire atmosfeer. Iedereen in het team krijgt dezelfde van-dik-hout-zaagt-men-plankenhumor voor de kiezen, olympisch kampioen of niet.

Orie: ‘Eerst moest ze een beetje de kat uit de boom kijken, maar wij zijn niet vies van een lolletje. Daar voelt ze zich goed bij, denk ik.’

Orie wil niet terugkijken op het lastige jaar dat De Jong achter zich heeft: een jaar dat haar doorbraak leek te worden, maar niet werd. ‘We zijn geen praatgroep. Ik ga ook niet vragen wat je allemaal in je jeugd hebt meegemaakt. We hebben van tevoren heel goed uitgelegd wat we doen en wat je kunt verwachten.’

Het heeft De Jong goed gedaan. ‘Mentaal ben ik er sterker uit gekomen’, zegt ze. Ze noemt haar nieuwe ploeg ‘verfrissend’ en het leidde in Thialf direct tot goede resultaten. Ze won de 1.500 meter en de 3 kilometer en behaalde zondag met een tweede tijd achter olympisch kampioen Esmee Visser ook een wereldbekerstartbewijs op de 5 kilometer.

Alsof ze haar doorbraak, die in de schaduw van Wüst verpieterde, met zoveel mogelijk wereldbekertickets wilde herstarten reed ze zondagmiddag ook nog de 1.000 meter. Ze werd vierde en plaatste zich ook op die afstand. Wüst won geen enkele afstand, maar mag in de wereldbeker uitkomen op de 1000, 1.500 en 3.000 meter.

De Jong bleef ondanks haar geslaagde seizoensstart voorzichtig. Het is haar aard. ‘Ik moet niet te vroeg juichen. Ik ben wel vaker goed aan het seizoen begonnen en dat het minder goed eindigde. Ik denk wel dat Jac weet wat-ie met me aan moet voor het tweede deel van het seizoen.’

Jonge twintigers tonen zich meteen

Jonge schaatsers hebben het eerste schaatsweekeinde aangegrepen om de olympisch kampioen op hun feilbaarheid te wijzen. Acht van de tien afstanden werden tijdens de driedaagse kwalificatiewedstrijden voor de wereldbeker gewonnen door schaatsers die afgelopen februari in Peyongchang geen goud pakten of zich niet eens wisten te kwalificeren voor het toernooi. Alleen Kjeld Nuis en Esmee Visser bleken de besten op de afstanden die ze in Zuid-Korea wonnen. Nuis was oppermachtig op de 1.000 meter (1.07,95). Visser was verreweg de snelste op de 5.000 meter (6.50,64). Naast Patrick Roest (driemaal winst: 1.500, 5.000 en 10.000 meter) en Antoinette de Jong (twee afstanden: 1.500 en 3.000 meter) zegevierden Letitia de Jong (500 meter)Jutta Leerdam (1.000 meter), Kai Verbij (500 meter). Geen enkele afstand werd gewonnen door een dertiger.

Read More




Leave A Comment

More News

NUsport

VK: Sport

PAROOL: SPORT

Leeuwarder Courant - Alle

NOS Sport

Disclaimer and Notice:WorldProNews.com is not the owner of these news or any information published on this site.